Like a Star - Rozdział 6

Dacie mi znać co myślicie! Komentarze mile widziane :)

Zapraszam do czytania!

***

Martha's POV

Poszłam do klasy i zaczęłam swoje praktyki. Monica przyjechała dwie godziony później, usiadła na przeciwko mnie.

- Nie słyszałam cię dzisiaj rano - powiedziała przywracając mnie do rzeczywistości
- Oh, Mesut zawiózł mnie do szkoły
- I oboje spędziliście trochę czasu razem, przed jego wyjazdem...
- Tak...
- Co to za piękny pierścionek? Nie wiedziałam, że masz taki - powiedziała Monica biorąc moją prawą rękę i dotykając pierścionek Mesuta
- To jest prezent od Mesuta - powiedziałam spoglądając na pierścionek
- Jak fajnie! Kiedy ci go kupił?
- On go nie kupił, to jest jego pierścionek, chciał żebym go miała i nie zapomniała o nim i naszej obietnicy
- Jak romantycznie! I dalej wątpisz w to... On cię bardzo lubi, pewnego dnia zorganizuje pewnie specjalnie serenadę z Mariachi, chociaż nie wiem czy ich tutaj znajdzie...

Spojrzałam na nią, jest bardzo zabawna kiedy się ze mnie nabija, zaprzeczyłam kiwając głową myśląc że ona naprawdę nigdy się nie zmieni.

Minęło kilka dni, codziennie to samo. Pomimo tego nigdy nie ściągałam pierścionka Mesuta, z wyjątkiem kąpieli. Patrząc na pierścionek na mojej prawej ręcę nie mogłam przestać się uśmiechać. Od momentu kiedy wyjechał nie przestawaliśmy rozmawiać ze sobą, rozmawialiśmy codziennie przez telefon albo przez skypa. Próbowałam oglądać mecze chociaż były one dopiero o świcie tutaj w Hiszpanii, ale to jest Real Madryt, mecze często były powtarzane w dzień.

Minął już miesiąc odkąd wyjechał, słyszałam coś w telewizji, że mieli już wracać z presezeonu. Byłam w drodze do domu po treningu, kiedy zadzwonił mój telefon. Szłam i nie zwróciłam uwagi kto dzwonił, odpowiedziałam:

- Słucham?
- Cześć Martha! - poznałam ten głos
- Cześć Mesut!
- Zgadnij co!
- Coś się stało?
- Wróciłem do Madrytu!
- Świetnie! Kiedy przyleciałeś?
- Dzisiaj rano, chciałem się tylko zapytać czy możemy się dzisiaj spotkać
- Jasne, właśnie jadę do domu
- Możemy się spotkać w parku obok ciebie za godzinę
- Będzie idealnie
- Nie mogę się doczekać żeby cię zobaczyć
- Ja też
- Do zobaczenia!
- Ok, do zobaczenia!

Kiedy dotarłam do domu zauważyłam, że Monica jeszcze nie wróciła z zajęć. Odświeżyłam się i poszłam do parku. Zostawiłam jej kartkę, że wyszłam. Kiedy byłam już na miejscu zauważyłam go siedzącego na tej samej ławce na której siedzieliśmy ostatnim razem. Wrócił do mnie. Zakryłam jego oczy rękami.

- Zgadnij kim jestem? - powiedziałam
- Daj mi pomyśleć, hmmm największym fanem Realu Madryt?
- Zgadłeś...

Wstał i mocno mne przytulił, moje ręce zacisnęły się wokół jego szyi, jego na mojej talii, rozluźniliśmy uścisk i pocałowałam go w policzek.

- Jestem bardzo szczęśliwy, że w końcu mogę cię zobaczyć - powiedział, czułam że moje policzki czerwienieją
- Ja też Mesut
- Widzę, że dalej masz mój prezent
- To była obietnica, a ja nigdy ich nie łamię
- Właśnie widzę
- Jak poszedł wam presezon? - zapytałam kiedy usiedliśmy na ławce
- Całkiem dobrze, graliśmy przeciwko MLS (Major League Soccer) i z Chińska ligą, oglądałaś może któryś mecz?
- Tak, ale nie na żywo bo zmienił mi się harmonogram zajęć, ale trzymałam za ciebie kciuki i twoją drużynę
- Dziękuje, dla takich fanów jak ty uwielbiam grać w tej drużynie i strzelać bramki
- Cóż, robię co mogę
- Może przejdziemy się? Jest piękny dzień
- Jasne, chodźmy

Zaczęliśmy iść wzdłuż parku, to był naprawdę przyjemny dzień, piękna pogoda i miłe towarzystwo. Tęskniłam za nim, i nadal nie wiem czemu...

Mesut opowiadał jak minął mu presezon, jak treningi i mecze. Odwiedzili też jedną z Chińskich szkół. Mówił też, że w Stanach przychodzą ich najwięksi fani na treningi.

- Masz jakieś plany na jutro? - zapytał mnie Mesut
- Jutro jest... Przepraszam zgubiłam się trochę
- Sobota, chciałem wyjść z tobą
- Jutro nie mam treningów, więc jestem wolna
- Świetnie!
 - Co masz na myśli?
- To będzie niespodzianka
- Mmm, ok zaczekam
- Jest już trochę późno, może odprowadzę cię do domu?
- Dobrze a gdzie zostawiłeś swój samochód?
- Niedaleko twojego domu, idziemy?
- Z przyjemnością

Podczas drogi do domu, rozmawialiśmy o zwykłych sprawach, Mesut jest bardzo zabawny i cały czas sprawia że się śmieję. Zatrzymaliśmy się przy wejściu do budynku.

- Więc jesteśmy, do zobaczenia jutro, tak? - Mesut spojrzał na mnie
- Tak, chcę zobaczyć tą niespodziankę, którą masz dla mnie
- Przyjadę po ciebie jutro o 16, dobrze?
- Jasne, do zobaczenia!
- Do jutra Martha - powiedział i pocałowałam go w policzek

Weszłam do budynku a zaraz potem do mieszkania. Kiedy weszłam zobaczyłam, że Monica jeszcze nie była w domu. Zrobiłam sobie kolację i włączyłam telewizor. Po jakimś czasie Monica wreszcie przyjechała.

- Hej Monica, gdzie byłaś?
- Poszłam zobaczyć jak wyglądają zajęcia z jogi, a ty gdzie poszłaś po treningu?
- Mesut do mnie zadzwonił, wrócił do Madrytu i chciał się ze mną zobaczyć.
- Ahhh! Co robiliście? - uniosła brwi ze zdziwienia
- Spacerowaliśmy po parku a co myślisz?
- Ja? Nic złego, ale powiedz mi co ci powiedział?
- Nic specjalnego, tylko tyle, że miał mecze i że kocha grać w swojej drużynie dla fanów
- Widzisz! Jakie inne wyjaśnienie być chciała? Chcesz żeby tańczył hula? Hula w stroju kąpielowym czy coś? Boże, proszę pomóż tej dziewczynie.
- Właśnie zdałam sobie sprawę, że oszalałaś...
- Tak, szalona, dramatyczna i super przesadna... ale wiesz, że mam rację. On cię lubi
- Wcale nie!
- To myślisz ty, ale on naprawdę cię lubi
- Nie, jesteśmy tylko przyjaciółmi, a teraz jestem zmęczona, będzie lepiej jak pójdziemy spać
- Jeśli chcesz to idź, ja jeszcze poczytam coś w internecie chwilę
- Ok, do zobaczenia jutro
- Ok, słodkich snów z Mesutem
- Ohhh zamknij się!

Włożyłam swoją piżamę i poszłam do łóżka. Zaczęłam myśleć 'Może Monica ma rację, może chociaż trochę, no dalej Martha... przestać wymyślać niestworzone historie... Ale z jednej strony Monica zdała mi sprawę, że to może być trochę oczywiste... PRZESTAŃ! Co za egzystencjalna rozmowa ze sobą... Zgasiłam światło i zasnęłam.

Informacja

Witam serdecznie! Nadal nie jestem w stanie stwierdzić czy są tutaj osoby, które czytają opowiadanie czy też nie, co mnie niestety trochę smuci :( Mimo to chciałabym Was poinformować, że kolejne rozdziały będą pojawiać się w dniach takich jak piątek, sobota albo niedziela. Niestety nadszedł czas powrotu do szkoły po dwóch tygodniach odpoczynku dlatego też będę wstawiać nowe rozdziały w weekendy.

Dzisiaj wieczorem będziecie się mogli spodziewać już 6 rozdziału, do zobaczenia! :)

Like a Star - Rozdział 5

Kolejny poniedziałek. Niestety ostatni, który spędzam w domu. Połowa ferii za mną, a ja nadal nic szczególnego nie zrobiłam, a matura tuż tuż. Jednak są ferie, więc nie będę rozwodzić się na temat szkoły. :)

Mecz Rayo Vallecano z Realem za nami, w związku z czym kolejne zwycięstwo, tym razem 2:0. Wszyscy wczoraj z wielkim zaangażowaniem dyskutowali na temat żółtej a potem czerwonej kartki Sergio Ramosa. Szkoda, że tak wyszło, ale mimo to zwycięstwo.

Po prawej stronie jest kawałek ciemno-szarego pola, kiedy na niego najedziecie rozwinie się. Znajduje się tam opcja do śledzenia mojego bloga a także statystyka i nowo podana ankieta, mam w planach przetłumaczyć jedno z opowiadań i to WY wybierzecie z jakim bohaterem będzie!

***

Zapraszam do czytania!

Martha's POV


Weekend minął niesamowicie szybko. Często rozmawialiśmy z Mesutem i wymienialiśmy smsy. Miałam do zrobienia sporo zadań do szkoły a on treningi. W poniedziałek zadzwonił zapytać się co słychać i powiedział, że chciałby się ze mną spotkać i porozmawiać, ale starał się nie nalegać. Zgodziłam się mimo tego, że byłam trochę zajęta, szkoła i treningi zaczęły trochę mnie doprowadzać do szału. Po jednym poszłam do domu i spędziłam prawie cały dzień na odrabianiu zadań domowych.


Środa na całe szczęście była znacznie lżejszym dniem. Po treningu wróciłam do domu i właściwie nie miałam co robić. Wzięłam prysznic i oglądałam telewizję z Monicą. Wtedy zadzwonił mój telefon. 


- Cześć Mesut, co słychać?
- Cześć, wszystko w porządku, jak zwykle sporo treningów, a co u ciebie?
- U mnie to samo, szkoła i treningi, poza tym cały czas jestem zajęta
- Robisz coś teraz? Chciałabym z tobą porozmawiać
- Właściwie teraz nie
- Mogę do ciebie wpaść?
- Jasne!
- Będę za około 10 minut
- Ok, czekam na ciebie
- Do zobaczenia!
- Pa


Rozłączyłam się i poszłam zmienić ubrania, to znaczy byłam ubrana w sportowe spodnie i zwyczajny t-shirt. Nie chciałam żeby zobaczył mnie w takim stroju dlatego wybrałam jeansy, biały t-shirt i białe conversy. Wróciłam do salonu, kiedy mój telefon ponownie zadzwonił, tym razem była to wiadomość od Mesuta

'Jestem na dole. Mesut'
 

Wstałam z kanapy, wyszłam na balkon, zobaczyłam Mesuta i krzyknęła:


'Wchodź, piąte piętro, mieszkanie numer 394' 


Uśmiechnął się i wszedł do środka. Po chwili usłyszałam dzwonek i podeszłam do drzwi żeby je otworzyć.

 
- Cześć - powiedziałam, całując go w policzek
- Hej! Ładne mieszkanie
- Dziękuje, wejdź
- Dzięki
- To jest moja współlokatorka Monica
- Cześć, miło mi cię poznać jestem Mesut O... - Monica przerwała mu
- ... Ozil, wiem kim jesteś, podziwiam cię i kocham sposób w jaki grasz - Monica powiedziała, próbując nie brzmieć jak zwariowana fanka
- Dziękuje, więc jesteś przyjaciółką Marthy? - zapytał Mesut
- Tak, poznałyśmy się wiele lat temu, właściwie ona jest kimś więcej niż moja przyjaciółka, jest dla mnie jak siostra
- Mesut, chcesz coś do picia?
- Nie dziękuje, właściwie chciałem porozmawiać z tobą na osobności, przepraszam Monica
- Mogę iść do swojego pokoju, jeśli chcecie, to nie problem - powiedziała Monica
- Nie Monica. Mesut niedaleko jest park, możemy tam pójść
- Tak, nie będziemy przeszkadzać Monice - powiedział Mesut
- Jeśli chcecie - powiedziała Monica spoglądając na telewizor
- Idziemy? - zapytałam Mesuta
- Ok! Miło było cię poznać Monica
- Mi również, uważaj na siebie - żartowała Monica
- Zamknij się
- Ok, ale nie wracaj późno
- Do zobaczenia Monica - powiedziałam zamykając drzwi


Nawet teraz mogłabym powiedzieć, że moje policzki były czerwone jak buraki. Spojrzałam na Mesuta, a on nieśmiało się uśmiechał. Zaczęliśmy iść w kierunku parku, a kiedy dotarliśmy, usiedliśmy na ławce niedaleko jeziora. 


- O czym chcesz ze mną porozmawiać Mesut?
- Oh, przyszedłem żeby się z tobą pożegnać - powiedział
- Żeby się pożegnać? Gdzie jedziesz? Wyrzucili cię?
- Nie, nie. Dalej jestem w Realu Madryt, miałem na myśli pożegnać się, ponieważ wyjeżdżamy na pre sezon.
- Oh! Przestraszyłeś mnie, gdzie wyjeżdżasz?
- Do Stanów i Chin, chyba będziemy tam około miesiąca.
- Dobrze, i wrócisz akurat na La Ligę
- Ale chciałbym się o coś zapytać
- Powiedz mi co mam zrobić dla ciebie?
- Miałem na myśli, chciałbym, kiedy nie będzie mnie tutaj mieć jakiś kontakt z tobą jeśli oczywiście chcesz...
- Oczywiście, bardzo bym chciała, a kiedy wyjeżdżasz?
- Jutro, po treningu jedziemy prosto na lotnisko
- Oh! Mam nadzieję,że wszystko będzie w porządku
- Będziesz oglądać rozgrywki?
- Jeśli tylko będę miała czas, ale będę cię wspierać nawet kiedy nie będę oglądać
- Z takim fanem jak ty na pewno strzelę wiele bramek, więc będziesz dumna z naszej drużyny - powiedział uśmiechając się i patrząc mi prosto w oczy
- Jestem z was dumna tak czy owak, ale to bardzo miło z twojej strony


Rozmawialiśmy dopóki nie zrobiło się ciemno. Spędziłam niesamowity czas śmiejąc się, rozmawiając i żartując z Mesutem. Było idealnie.


- Myślę, że czas już iść - powiedział Mesut
- Ja też, bo inaczej będę mieć kłopoty.

Wróciliśmy z powrotem pod blok i chwilę staliśmy przy wejściu.

- Życzę ci wszystkiego dobrego z wiązku z pre sezonem, mam nadzieję, że strzelisz wiele bramek, pamiętaj że mimo wszystko będę cię wspierać choćby nie wiem co.
- Dziękuje, ale zostajemy w kontakcie, pamiętaj o tym.
- Pewnie, będę tutaj kiedy wrócisz z powrotem.

 Przytulił mnie. To był długi uścisk. Nie chciałam go puścić, ani on mnie. 

- Do zobaczenia i powodzenia - powiedziałam całując go w policzek
- Do zobaczenia! O której jutro wstajesz?
- Około 6:30, lekcje zaczynają się o 8:00, dlaczego pytasz?
- Myślę, że przyjadę jeszcze się z tobą zobaczyć, mój trening zaczyna się dopiero o 10:00
- W porządku także do zobaczenia jutro!
- Na razie - powiedział, wsiadając do samochodu


Poczekałam kiedy wsiadł do samochodu i weszłam do budynku. Kiedy przekroczyłam próg mieszkania Monica była w salonie i oglądała 'Teorię wielkiego podrywu' w telewizji


- Jestem w domu!
- Mówiłam, żebyś nie była późno... - powiedziała żartując
- Jestem tutaj i nic mi nie jest
- Dlaczego Mesut chciał z tobą porozmawiać? - zapytała z ciekawością
- Jesteś straszna plotkarą!
- Dobrze, nic mi nie mów, własciwie nie chcę wiedzieć tego - powiedziała prawie płacząc
- Nie kłam, umierasz z ciekawości
- Tak, to prawda ale jeśli nie chcesz mi tego powiedzieć to tego nie rób, jeśli nawet żartowałam to rozumiem, że to są twoje prywatne sprawy pomiędzy tobą a nim
- Ok, powiem ci. Spotkaliśmy się, ponieważ chciał mi powiedzieć, że wyjeżdza
- To jest... wszystko
- Jeszcze powiedział, że chciałby mieć ze mną kontakt kiedy go nie będzie
- HA! A nie mówilam?
- O czym ty mówisz?
- Mesut się lubi
- Skąd to niby wiesz?
- Tylko zobacz, albo jesteś głucha albo chodzisz z głową w chmurach, mam na myśli że jeśli go nie będzie miesiąc i nie wiadomo z kim gra i gdzie i jedynym jego zmartwieniem jest to, że chcę mieć z tobą kontakt... To oczywiste, poza tym ten sposób w jaki na ciebie patrzy nie jest normalny.
- Tak myślisz...?
- Nie myślę, jestem pewna w 100 procentach
- Myślę, że oszalałaś. On chcę mieć ze mną kontakt, bo jesteśmy przyjaciółmi
- Zaprzeczaj dalej, ja wiem co widziałam
- Ok, jak przyjdzie z powrotem to zobaczymy


Rozmawiałyśmy jeszcze chwilę, musiałyśmy iść spać, bo następnego dnia czekała na nas szkoła. Rano zadzwonił mój budzik i musiałam wstać. Wzięłam kąpiel i zaczęłam robić sobie śniadanie, kiedy zadzwonił mój telefon. 


- Kto mówi? - byłam jeszcze śpiąca i nie spojrzałam na telefon, od razu odebrałam
- Cześć to ja Mesut
- Oh! Cześć Mesut
- Jak spałaś?
- Dobrze, dzięki, a ty?
- Ja też, jestem trochę zdenerowawny. Mogę wpaść się z tobą zobaczyć?
- Jasne, przed wyjściem do szkoły, ok?
- Ok, będę
- Do zobaczenia


Chwile potem usłyszałam parkujący samochód na dole, więc zaczekałam chwilę. Zadzwonił  dzwonek więc otworzyłam drzwi. 


- Cześć Mesut, wejdź
- Cześć, jesz śniadanie?
- Tak, zaraz muszę wyjść do szkoły
- Monica nie idzie z tobą?
- Nie, jej zajęcia zaczynają się później. Muszę zrobić kilka rzeczy wcześniej
- Jak zjesz śniadanie, zawiozę cię do szkoły
- Nie ma mowy, uniwersytet jest daleko stąd, oprócz tego masz inne zajęcia
- Twój uniwersytet jest niedaleko Valdebebas, więc nie ma problemu
- No dobrze, wygrałeś. Będę za chwilę gotowa, jeśli chcesz możesz obejrzeć telewizję czy coś, czuj się jak u siebie
- Dzięki 


Mesut zaczął iść wzdłuż kuchni i zatrzymał się przy lodówce, gdzie miałam kilka zdjęć.

 
- To twoja rodzina? - zapytał z zaciekawieniem
- Tak, to moja mama i siostra
- Gdzie to jest? Miejsce wydaje mi się znajome
- Powinno być, to było w Niemczech, w Monachium
- Dlaczego byłaś w Monachium?
- Byliśmy tam na wakacjach, moja siostra mówi po niemiecku więc pojechaliśmy tam z nią żeby mogła poćwiczyć
- Jeśli twoja siostra mówi po niemiecku ty też potrafisz?
- Ja nie, znam kilka wyrażeń i słów, nic więcej
- No dalej, powiedz coś
- Nie jestem w tym dobra... 'Hello, mein Name ist Martha'
- Nawet nieźle
- Słyszałam nieraz jak moja siostra się uczy, a teraz już chodźmy, bo jest już późno
- Jasne, chodźmy


Opuściliśmy mieszkanie. Muszę przyznać, że jest prawdziwym gentlemanem, otworzył mi drzwi do samochodu i również wsiadł. Po chwili byliśmy już na miejscu. Zostaliśmy jeszcze na moment w samochodzie. 


- Więc jesteśmy - powiedziałam
- Tak, więc pora się pożegnać
- Ok, życzę tobie i twojej drużynie powodzenia
- Dzięki, ale pamiętaj o naszej obietnicy
- Nie zapomnę, obiecuję
- Wierzę ci, ale na wszelki wypadek... - powiedział ściągając swój pierścionek z ręki - To jest dla ciebie - powiedział próbując podać mi pierścionek.
- Nie Mesut, nie mogę tego przyjąć - powiedziałam biorąc od siebie ręce
- Możesz, jest dla ciebie żebyś o mnie pamiętała - powiedział biorąc moją rękę i wkładając pierścionek na palec
- Nigdy cię nie zapomnę, kiedy wrócisz nadal tutaj będę. Nie mam nic co mogłabym ci dać... - zbliżyłam się do niego i pocałowałam go w policzek - to jest dla ciebie żebyś mógł o mnie pamiętać
- Myślę, że będę


Po tym przytuliliśmy się do siebie na nieco dłużej, ale musiałam już iść. 


- Muszę iść inaczej się spóźnie
- Ja też, ale zobaczymy się kiedy wróce?
- Oczywiście, tylko musisz do mnie zadzwonić
- Do zobaczenia - powiedział smutno
- Do zobaczenia 


Wysiadłam z samochodu i poszłam do swojej klasy. Byłam smutna, ale nie mogłam nic zrobić z tym, będę za nim bardzo tęsknić. 

Like a Star - Rozdział 4

Pomyślałam, że w związku z dzisiejszymi Walentynkami wstawiam kolejny rozdział. :)

Oglądaliście wczorajszy mecz? Real Madryt vs Manchester United? 1:1 jest dobrym wynikiem? Gracze Manchester United byli bardzo agresywni, faulowali ile się da, ale Real Madryt spisał się na medal, druga połowa praktycznie rozgrywała się na polu przeciwnika, Real Madryt grał zawzięcie, piękne podania, nie wiem czy widzieliście tabele po meczu, ale porównując obie drużyny... Zresztą co tu porównywać, byliśmy lepsi ze wszystkim :D Jeśli ktoś jest chętny zapraszam tutaj: Real Madryt vs Manchester United


Po prawej stronie jest kawałek ciemno-szarego pola, kiedy na niego najedziecie rozwinie się. Znajduje się tam opcja do śledzenia mojego bloga a także statystyka i nowo podana ankieta, mam w planach przetłumaczyć jedno z opowiadań i to WY wybierzecie z jakim bohaterem będzie. :)

***

Zapraszam do czytania!

Martha's POV

Droga była krótka, a czas leciał szybko. Szybciej niż myślałam dotarliśmy na miejsce, Mesut zaparkował samochód na przeciwko dosyć sympatycznej restauracji w centrum Madrytu. Zarezerwował dla nas stolik w ogrodzie, usiedliśmy i od razu złożyliśmy zamówienie.

- Opowiesz mi o sobie? - zaskoczyło mnie jego pytanie
- Co chciałbyś wiedzieć?
- Nie wiem, co lubisz robić, jakiego rodzaju muzyki słuchasz, czy lubisz chodzić do kina i tak dalej - mówił biorąc łyk wody
- Cóż, kiedy mam więcej wolnego czasu kocham oglądać telewizje, przeważnie sport, często odwiedzam muzea. Kocham sztukę i mogę spędzać tam mnóstwo czasu. Jeśli chodzi o muzykę, lubię wszystkie rodzaje ale myślę, że angielskie piosenki najbardziej. Lubię chodzić do kina albo wypożyczać filmy.
- Lubisz sztukę?To jest bardzo ciekawe, jaki obraz lubisz najbardziej?
- Chyba nie mam ulubionego, ale jeśli mam wybrać jeden będzie to Mona Lisa Leonardo Da Vinci
- Widziałaś go na żywo?
- Tak, nawet dwa razy, widziałam go z bardzo bliska, to było intrygujące, najciekawszy obraz jaki widziałam.
- Szczęściara z ciebie, mam nadzieję, że będę mógł go kiedyś zobaczyć, możemy iść nawet razem
- To bardzo fajny pomysł - powiedziałam, jestem pewna że moje policzki się zarumieniły - Teraz ty opowiedz mi coś o sobie
- Kiedy nie mam meczy albo treningów, zwykle spotykam się z przyjaciółmi albo po prostu zostaję w domu oglądając filmy albo grając w gry video. Lubię hip-hop i rap, kocham filmy, mam nawet małą kolekcję w domu.
- To miło, nie wiedziałam, że lubisz spędzać czas w swoim domu
- Wolę spędzać czas w domu z przyjaciółmi
- Mam tak samo, jeśli nie muszę, wolę zostać w domu
- Masz rodzeństwo?
- Tak, młodszą siostrę
- Ile ma lat?
- 18, a ty?
- Ja mam jednego brata który jest starszy ode mnie i dwie młodsze siostry
- Wszyscy mieszkają w Niemczech?
- Tak, z moimi rodzicami, więc lubisz sport, jakieś konkretne dyscypliny?
- Piłka nożna jest moją ulubioną. Oglądam czasami tenis, koszykówkę, baseball i pływanie
- Jak to się zaczęło, że tak bardzo lubisz sport?
- Cała przygoda zaczęła się przez piłkę nożną, potem zobaczyłam mecz tenisa i to polubiłam, tak samo stało się z resztą
- Więc jak to się stało z piłką nożną?
- Bardzo dobrze pamiętam ten moment, Mistrzostwo Świata 2006 w Niemczech, inauguracyjna gra, Niemcy kontra Costa Rica. Wtedy naprawdę zakochałam się w niemieckim stylu gry, to była miłość od pierwszego wejrzenia.
- Pamiętam ten mecz, wtedy zacząłem grać w Schalke 04
- A dla ciebie? Jak to się zaczęło?
- Kiedy byłem mały,  pojechałem z moim bratem do Gelsenkirchen żeby zobaczyć jak gra i wtedy powiedziałem do mojego taty 'Chcę to robić, chcę grać w drużynie' i od tego momentu kocham piłkę nożną. Kiedy byłem starszy kopiowałem ruchy szczególnie od Zindedine Zidane.
- Czyli twój ulubiony gracz?
- Tak, on jest dla mnie przykładem. Zaszczyt z nim pracować
- Wow, dla mnie jest najlepszym piłkarzem jakiegokolwiek widziałam. Płakałam podczas oglądania Mistrzostw. Nie wiem dlaczego zaczęłam grać, może po prostu nie chciałam być tylko fanem, który ogląda mecze w telewizji, przynajmniej próbowałam grać
- Ktoś cię uczył?
- Nie, mój tata nie lubił tego, moi przyjaciele wręcz przeciwnie, miałam w zwyczaju grać z nimi, kiedy dostałam się na uniwersytet zaczęłam grać w drużynie dziewcząt.
- Świetnie! Może przejdziemy się?
- Jasne!

Skończyliśmy jeść, zapłaciliśmy za rachunek. Nalegałam żeby zapłacić, ale moja próba równała się z zerem. Opuściliśmy restaurację i zaczęliśmy iść w stronę parku Retiro, który był kilka bloków dalej.

- Byłaś tutaj wcześniej? - Mesut zapytał
- Nie, to mój pierwszy raz.
- Lubię tutaj przychodzić, jest bardzo spokojnie.
- Przyjść pomyśleć albo poczytać dobrą książkę.
- Albo pospacerować z kimś wyjątkowym.
- Tak to jest dobra opcja.
- Co najbardziej lubisz w Madrycie?
- Miasto jest takie żywe w dzień i w nocy. Też znajduje się tutaj wiele muzeów i najlepsze drużyny piłkarskie.
- To ostatnie jest uzupełniające, prawda?
- Dla mnie jest. Ostatnio kiedy tutaj byłam nie miałam czasu zwiedzić stadionu, więc zdecydowałam wrócić.
- Jeśli chcesz mogę zabrać cię na stadion i na trening
- Naprawdę? To byłoby jak spełnienie marzeń
- Tak, mogę cię wprowadzić, i przedstawić chłopakom z drużyny, na pewno cię polubią
- Wow! Spotkam swoich idoli, oczywiście jesteś moim ulubionym
- Więc widziałaś mnie jak gram?
- Oczywiście, według mnie jesteś najlepszy na świecie
- Dzięki, po prostu robię to co kocham. Mogę cię o coś zapytać?
- Tak, proszę
- Masz chłopaka?

To pytanie zrobiło na mnie duże wrażenie, byłam zaskoczona, nie wiedziałam co odpowiedzieć. Dlaczego mnie o to zapytał?

- Nie, nie mam - odpowiedziałam jąkając się
- Oh, myślałem, że masz - jego głos brzmiał tak jakby spadł mu wielki ciężar z ramion
- Dlaczego tak myślałeś?
- Cóż, taka piękna dziewczyna jak ty nie może być singielką; myślałem że masz kogoś czekającego na ciebie
- To jest bardzo miłe, dziękuje, ale nie, nie mam nikogo kto czeka na mnie w Meksyku.
- Oni są bardzo głupi, w Niemczech nie jesteśmy tacy
- Co masz na myśli?
- Eeee, eee spójrz, chcesz lody? - powiedział zmieniając temat
- W sumie dlaczego nie - powiedziałam nieco zmieszana

Poszliśmy kupić lody, ja zamówiłam truskawkowe a Mesut waniliowe. Szliśmy przez park, to był bardzo przyjemny dzień, fajnie było spacerować wzdłuż Madrytu w lato w tak miłym towarzystwie. Nie wiem co było źle ze mną, ale czułam się przy nim zupełnie inaczej.